Arbeidsrecht

Schokkende risico's

Het hedendaags arbeidsrecht mag, vergeleken met dat van een aantal jaren terug, een verademing worden genoemd. Werkgever en werknemer worden door de overheid niet meer volledig in een zot keurslijf gedwongen dat beiden niet wensen. Toch neemt ook het hedendaags arbeidsrecht nog steeds voor veel ondernemers zodanige risico's met zich mee dat menig vruchtbaar zakelijk initiatief daarop stukloopt.

Ketenaansprakelijk

De volstrekt ondoorzichtige wetgeving rond de ZZP'er, VAR verklaringen, Oproepcontracten, Loonbelasting, WAO, en Ziektewet maken het, met name voor kleinere ondernemingen een uiterst hachelijke zaak een opdracht te verstrekken die ook maar de schijn van een arbeidrelatie in zich heeft. Zelfs het inhuren van krachten via de grote uitzendbureaus is niet meer veilig, mocht zo'n organisatie onverhoopt zijn verplichtingen aan Belastingdienst of Bedrijfsvereniging niet na kunnen komen dan is de inhurende ondernemer, ondanks dat deze aan al zijn verplichtingen keurig heeft voldaan volgens de jongste wetgeving in veel gevallen toch "ketenaansprakelijk", bovendien loopt hij het risico door een foutje van het uitzendbureau tegen wil en dank aan een arbeidsovereenkomst met de "inhuurkracht" gebonden te raken.

Deze dolgedraaide rechtsbescherming, waar ook de meeste werknemers absoluut niet op zitten te wachten, maakt dat het netto loon dat de werknemer ontvangt in veel gevallen minder is dan een derde van de loonkosten die de werkgever daarvoor moet betalen. Vanzelfsprekend weerhoudt deze doorgeschoten en ondoorzichtige wet en regelgeving veel werk- en opdrachtgevers er van nieuwe zakelijke initiatieven te durven ontplooien.

Lagere loonkosten, hoger nettoloon, minder risico's

De filosofie van Quadevlieg Juristen maakt dat "werkgevers en werknemers" vaak zal worden geadviseerd geen arbeidsovereenkomst maar, in plaats daarvan, een ander soortige relatie aan te gaan. Dit kan variëren van een z.g. overeenkomst tot het verrichten van enkele diensten, via zelfstandig ondernemerschap van de opdrachtnemer, tot het aangaan van een vennootschap tussen "werkgever en werknemer".

Door overeenkomsten tussen "opdrachtgever en opdrachtnemer" zorgvuldig tegen het licht te houden en daar zonodig wat kleine, maar principiële, veranderingen in aan te brengen, is het vaak mogelijk een voor beide partijen veel aantrekkelijker situatie te scheppen. Een situatie die niet langer als een arbeidsovereenkomst, maar als overeenkomst tussen gelijkwaardige volwassen ondernemers, met ruimte voor eigen inbreng en verantwoordelijkheid kwalificeerd. Een overeenkomst die tenminste zal resulteren in een aanmerkelijk hoger "netto" inkomen voor de opdrachtnemer omdat er naast de inkomstenbelasting ook niet nog eens een karrenvracht aan werkgevers en werkgeverslasten over hoeft te worden afgedragen maar die meestal ook zal resulteren in meer kansen, mogelijkheden en arbeidsvreugde voor de opdrachtnemer en aanmerkelijk lagere kosten en minder administratieve lasten en risico's voor de opdrachtgever.

Gelijkwaardige partijen

Soms blijkt zelfs dat overeenkomsten zo kunnen worden gesloten dat het juist de oorspronkelijke werknemer is die uiteindelijk zijn voormalige werkgever betaalt voor diens diensten (bv. in de horeca, de transportsector, het kappersbedrijf en bij taxiondernemingen) waardoor beiden het juk van de doorgeschoten arbeidsregulering van zich af kunnen werpen.

Wanneer het aangaan van een arbeidsovereenkomst onontkoombaar is of een al bestaande arbeidsrelatie moet worden verbroken dan zal Quaedvlieg ook daarbij graag de betrokkenen adviseren en trachten te behoeden voor de vele valkuilen die deze tak van het recht kent.